മുയല്‍

മിനിക്കഥ 

ഞാനിന്നൊരു മുയലിനെ പിടിച്ചു. ഒരു ക്യാരറ്റിന്റെ കഷ്ണം കെണിയിൽ ഒരുക്കി വെച്ചാണ് ഞാൻ ആ സൂത്രപ്പണി ചെയ്തത്. ഏതായാലും എന്റെ കെണിയിൽ അവൻ കുടുങ്ങിയത്തിന്റെ അത്യാഹ്ലാദത്തിലാണ് ഞാൻ.

തെല്ലൊരഭിമാനത്തോടെ ഞാനതിന്റെ തുടിക്കുന്ന നെഞ്ചിലൂടെ എന്റെ കൈ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നേരം അതിന്റെ കുഞ്ഞു മുലക്കണ്ണുകൾ എന്റെ വിരലിൽ തൊട്ടു. ചൂണ്ടു വിരലിൽ പൊടിഞ്ഞ നനവിന് മുലപ്പാലിന്റെ മണം.

മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു. ഇതൊരു പെണ്ണാണ്. അമ്മയും കൂടിയാണ്. പ്രസവിച്ചിട്ട് കുറച്ചു ദിവസമേ ആവാൻ വഴിയുള്ളൂ. ഈ അമ്മ തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി അന്നം തേടി ഇറങ്ങിയതാവാം. ആ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഇപ്പോൾ തങ്ങളുടെ അമ്മയെ കാണാതെ നിലവിളിക്കുന്നുമുണ്ടാവാം.

ഓരോ പ്രലോഭനങ്ങൾക്ക് പിറകിലും ഒരു അപകടം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടാവും. അതിനെ ബുദ്ധിപൂർവ്വം നേരിടുന്നവർ ജീവിതത്തിൽ വിജയിക്കും.

പക്ഷെ ഒരു ക്യാരറ്റിന്റെ പ്രലോഭനത്തിൽ വീണ ഈ അമ്മ മറ്റൊരു അമ്മയുടെ മുമ്പിൽ ഒരു ഇര മാത്രം..!

ചിന്തകൾ കാട് കേറുമ്പോൾ അങ്ങ് കുറച്ചപ്പുറത്തെ അടുക്കളയിൽ ഒരു കത്തി മൂർച്ച കൂടി വരുന്നുണ്ട്. മല്ലിയും മുളകും വരുത്തരച്ചതിന്റെ ഗന്ധം ആ പരിസരമാകെ പരക്കുന്നുമുണ്ട്. അടുക്കളയിലെ മുന്നൊരുക്കങ്ങളിൽ സജീവമായ വേറൊരമ്മ തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ മുയലിറച്ചിയുടെ സ്വാദിന്റെ പക്കമേളം തീർക്കുന്നതിനുള്ള തിരക്കിനിടയിൽ വേട്ടയാടിയതിന്റെ പാപം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഈ അടുക്കളയിൽ സാധൂകരിക്കപെടുകയാണ്.

അവിടെ സങ്കടത്തിന്റെ രോദനം..ഇവിടെ സന്തോഷത്തിന്റെ പെരുമഴ.

ഇരക്ക് പ്രണാമം..!
ഇരയുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക്
അഭിവാദ്യങ്ങൾ..!!
ലോകക്രമം നീണാൾ വാഴട്ടെ..!!!